Column Avondje uit

Twas dagenlang geleden dat hij nog iets gegeten had. De Tour de France interesseerde hem al geen kloten meer, zijn vrienden begonnen ongerust te worden. 'Wa hebde gij daar gedaan maat?' werd voor hem een vertrouwde vraag. Maar er was nog geen zinnig woord uitgekomen. Ik voel me wat schuldig, ik had het nooit zo bedoeld.

Het is allemaal een paar dagen geleden begonnen. Ik was net mijn haar aan het krullen en wat lippenstift aan het opdoen na een hele dag te moeten werken, ik tut me altijd op voor ik wegga. Voor het werk doe ik dat niet, ik moet niet weten van mensen die onoprecht geïnteresseerd zijn. Ze zouden het niet graag hebben ook denk ik. Nuja, het was het zoveelste feestje die week waar ik naartoe ging gaan, lang leve Gent, de opkomende studentenstad! Op mijn kamer hangt een zelfgemaakte poster van de Overpoortstraat met al zijn gebouwen goed uitgezet. Dat maakt het gemakkelijk te kiezen naar waar ik ga, het aloude ik-gooi-gewoon-een-dartspijltje en na respectievelijk een pitabar, Domino's en de Goude Saté mee te hebben werd het uiteindelijk de Canard Bizard. Godverdomme, weer dat marginaal kot, nuja, vanavond is het Happy Hour, de nerdjes zullen al gauw het schaamteloze in zichzelf vinden met hun sociale glijmiddel: den alcohool! Waar zijn mijn rode hakken nu alweer? Misschien heeft mijn ma ze weer uit mijn rugzak gepakt, de trut, ze houdt niet van mijn levensstijl...

'Bier en tieteuh, bier en tieteuh!' weergalmde door de CB en de praeses van de lokale studentenclub had zijn broek ook al voor de eerste keer afgestoken, tijd voor de jacht! Lippen tuiten en met de heupen bewegend de bar afschuiven, ik had er verdomme zin in. Het duurde niet lang voor ik hem zag, geen nerdje, dat zag je, maar geen uitgaansbeest ook. Ik vroeg me af wat hij hier deed, ik zwaaide... Phuh, godverdomme, hij zwaait niet terug. Straks eens wat beter mijn best doen.

'Ah hallo, moet ik helpen?' zei hij tegen me toen ik 'toevallig' tegen hem stootte. 'Nee hoor, tzal wel gaan, maar pak anders deze pint van me over, dan krijg ik de kans niet om de andere helft over je t-shirt te gieten. Thah, subtiel ben ik wel. 'Oke, bedankt!' zei Bart want zijn naam hadden zijn vrienden al verraden door als volleerde mongolen 'Onzen Bart, heeft weer gevonden waar zen kwakje af te geeeheeeven' doorheen het café te schreeuwen. Marjolein, dat was mijn naam die avond, mijn echte naam moeten ze niet weten. Een lieve jongen eigenlijk, die Bart, ik had het misschien niet gedaan moest ik weten hoe hij zich zou voelen, kon ik weten dat hij een van de enige niet-klootzakken was uit Gent.

Het had niet lang geduurd voor ik hem naar mijn kot kon lokken, al had ik hem moeten wijsmaken dat het was omdat mijn fietsband was leeggelopen. Met seks kon je hem niet lokken, daar was hij te lief voor. Ik denk dat het de eerste keer was dat hij het meemaakte, een goeie pijpbeurt, hij voelde zich er wat ongemakkelijk bij ook denk ik.

De volgende dag was hij me opnieuw tegengekomen, stom toeval, het was niet mijn bedoeling.

Kan ik er aan doen dat ik een penis heb.